-
Sedat Kaya
Tarih: 28-01-2026 23:06:00
Güncelleme: 28-01-2026 23:06:00
VE BİR KALP ONU EVE GÖTÜRDÜ
İki yavrusuyla birlikte Datça Barınağı’nın kapısından içeri bırakıldığında, o bir “beagle” değildi sadece.
O an, terk edilmenin ne demek olduğunu bilen bütün canlıların kalbiyle içeri girdi.
Yavruları küçücüktü…
Soğuğa, gürültüye, kalabalığa, korkuya dayanamadılar.
O şartlara uyum sağlayamadılar ve birer birer hayata tutunmayı bıraktılar.
Anne kaldı sadece
Yürek parçalayan bir sessizlikle.
Günlerce ağladı.
Her gelenin gözünün içine baktı.
Kafesin demirlerine yüzünü dayayıp, sanki konuşabiliyormuş gibi yalvardı.
“Beni alın… Ne olur beni buradan çıkarın…”
Hayvan sevgisi bazen sadece mama vermek değildir.
Bazen bir bakışı fark etmektir.
Bazen “artık dayanamaz” dediğin anda kapıyı açmaktır.
İşte bugün, tam da böyle bir anda Nazmiye Halvasi çıktı karşısına.
Bir köpeği değil, kırılmış bir kalbi aldı yanına.
Sadece bir canı değil, anneliği elinden alınmış bir annenin yasını sahiplendi.
Bu beagle artık bir barınak numarası değil.
Artık yalnız değil.
Artık ağlayacağı geceler değil, başını koyacağı bir ev var.
Yeni adı Zeyna.
Bu hikâye bir kurtarma hikâyesi değil sadece.
Bu, “geç kalmadık” deme hikâyesi.
Bu, hâlâ iyiliğin mümkün olduğunu hatırlama hikâyesi.
Nazmiye Halvaşi’ye minnetle…
Ve hâlâ demirlerin ardında “beni alın” diye bekleyen tüm canlar için.
Lütfen bakın.
Lütfen görün.
Lütfen susmayın.
Çünkü bazen bir hayat, sadece bir insanın kalbine denk gelmeyi bekler.
YAZARIN DİĞER YAZILARI
- BAĞIRIYORDU OPERATÖR "KESİYORUZ, POZ VERİN!"
- BAKIŞLA YÜZLEŞMENİN EŞİĞİ
- ZEYTİNLER KÖKLENİYOR HALKIN HABERİ YOK
- HAYALET TARİHÇİNİN KAYIP KİTABI
- NEREYİ KAZSAN PİSLİK FIŞKIRIYOR
- YARIM KALAN KONUŞMA
- ÇÜRÜME
- İMAMOĞLU, SEN NE DİYORSUN?
- NOBEL’İN KİRLİ BARIŞI
- O ILGIN AĞACI
- MEĞER DANS ETMEK NE AĞIR SUÇMUŞ
- TAŞIN KALBİNİ DİNLEMEK
FACEBOOK YORUM