Sedat Kaya

Bu tabloyu sadece “ahlaksızlık” diye açıklamak kolaycılık olur. Mesele artık bireylerin suçu değil, toplumun vicdan sisteminin çöküşü.

Bu tür ahlaksızlıkların “normal”leşmesi.

Alman filozof Hannah Arendt, “kötülüğün sıradanlığı” kavramını ortaya atmıştı. Kötülüğün kaynağı şeytani bir zeka değil, düşünmeyi reddeden sıradan insanlardı.

Albert Camus da “Yeryüzünün en büyük trajedisi, kötülüğün artık sıradanlaşmasıdır” demişti.

İşte tam oradayız.

Toplumsal bir çürüme dönemindeyiz.

Çürüme fiziksel bir koku gibidir. Her yere siner, ama kimse burnunu kapatmaz, kimsenin midesi bulanmaz.

Çünkü burnunu kapatmak için önce kokudan rahatsız olmak gerekir.

Çoğunluk rahatsız değil gibi görünüyor.

Toplumlar bazen devrimle değil, kendi alışkanlıklarıyla yıkılır.

Aziz Nesin ne demişti?

"Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın, diyerek yaşattığınız yılanların bir sonraki hedefi siz olursunuz."