içerik yükleniyor...Yüklenme süresi bağlantı hızınıza bağlıdır!

ÇİKOLATALARIM!..

Gelirken 3 kutu çikolata aldım...

Uçağa bindim ve kabine torbayı koyarken kendime de dedim “Sevgi buraya koyuyorsun ama bunları unutucan”..

İndik Dalaman’a, sigara başıma vurmuş zaten saatlerdir, bir an önce çıkmak istiyorum..

Kendimi zor attım uçaktan..

Koşa koşa pasaporta, baya bir kuyruk..

TC vatandaşı yazan kiosk var ama kapalı, dedim kimse kusura bakmasın geçtim öne polise “TC vatandaşıyım” derken o ara polis açtı zaten..

Anglosaksonlara şöyle bir dönüp “kim şimdi Others” bakışı attıktan sonra başladım bagajı beklemeye..tam o sıra Onur aradı “Abla Efe Yeşil Üzüm indirimdeymiş bir şişe alırmısın?” diye..

Zaten bant dönmeye bile başlamamıştı..

Rakıyı ararken raflarda çikolataları görünce birden hatırladım, kendime dediğim gibi uçakta kaldı çikolatalarım..

Bir yanım boşver diyor diğer yanım ama çikolatalarım..

Görevli bir kız geçiyordu yanımdan durdurup sordum..

Kız zaten yer hizmetleri güvenlikdenmiş sanırım hemen uçaktaki gorevliyi aradı..yanımda telsizle konuşuyor duyuyorum; "Uçakta bir torba içinde 3 kutu çikolata bulundu mu?”diye..

Adam “evet, bende” dedi..

Kız bana döndü “boarding bitene kadar arkadaş gelemez biraz uzun sürebilir” dedi..

Benim bekleyecek halim yok..”Cuma sabahı Datça’ya geçerken alsam sizden” dedim..

”Olur” dedi hatta telefonu verdi “bizi arayın içeri gelmenize de gerek yok bir arkadas dışarı çıkarır size” dedi..

Ben nasıl mutlu oldum..iste memleketimin insanı bir de üstüne kapıya kadar getirecek diyorum..

Neyse dün sabah Datça’ya yola çıktım havalimanina yaklaşınca aradım..

Bir kadın açtı..anlattım durumu dedi “bir bakayım”..ben bekliyorum bekliyorum hala ses yok..

En son “Sevgi hanım burada çikolata yok, o gecenin kayıtlarında da bulundu diye yazmıyor” dedi..

Bense 
“Nasıl olur görevli bey buldum, yanımda dedi” diyorum..tepem
de atmaya başladı..bir yandan da “Sevgi şimdi 
park edecen, gidicen tartışacan..gerek yok..tatildesin kaçırma tadını” diyorum ama tadım 
Çikolatalarım..

Tekrar “O aksam uçaktan bize çikolatalarınız gelmemiş” dedi..
“O akşamki görevli bey geldi mi geri yoksa o da mı kayıp” dedim..

Kadın ısrarla çikolata yok diyor..ben ısrarla “çikolatalarımı bulun” diyorum..

En son kendime “şikayetini yazılı yaparsın” deyip yola devam ettim.. gerçi onu da yapmadım..üşendim..

Şimdi havuzun başında oturuyorum canım cikolata istedi; yok..

Acaba kim yedi çikolatalarımı, belki de adamın şekeri vardı, düştü..

Tüm gün çalışmış, açıp içinden bir tane alayım dedi sonra benim gibi duramadı.. keske sorsaydım “o gece şeker komasına giren bir çalışan oldu mu?” diye..

Ya da adam baktı çikolata kız arkadaşı,eşi, neyiyse artık ile arası limoni dedi çikolata sever..buluştular kız benim çikolataları görünce yok sevindi..tatlı yiyip tatlı tatlı konuştular falan filan..bacım mutlu olduysa cikolatalar helal olsun da..

Ya oturup uçakların arasında bir köşede katır kutur yedilerse çikolatalarımı..yani dark cikolata öyle yenmez ki..damağına yapışacak..yavaş yavaş eriyecek ağzında..

Belki bir dostuna hediye etti iki paketi birini de eve attı..

İyi de benim dostlar çikolatasız kaldı..

Acaba kim, nerede, nasıl neden, ne zaman yedi çikolatalarımı..

Yani bir bilsem ona göre ya zıkkım olsun ya da afiyet olsun diyecem..

Bu yazı 114 defa okunmuştur.
YAZARIN DİĞER YAZILARI
FACEBOOK YORUM
Yorum